Katolickie Stowarzyszenie

ÔÇ×Civitas ChristianaÔÇŁ

Kalendarium

Kardynał Stefan Wyszyński

(3 VIII 1901 - 28 V 1981)

3 sierpnia 1901

Urodzi┼é si─Ö w miejscowo┼Ťci Zuzela nad Bugiem na pograniczu Podlasia i Mazowsza, jako drugie dziecko w wielodzietnej rodzinie Stanis┼éawa i Julianny Wyszy┼äskich.

1920

Po zdaniu matury wst─ůpi┼é do Wy┼╝szego Seminarium Duchownego we W┼éoc┼éawku. W czasie pobytu w Seminarium Duchownym we W┼éoc┼éawku dwa nabo┼╝e┼ästwa wzajemnie si─Ö uzupe┼énia┼éy: do Serca Pana Jezusa i do Matki Bo┼╝ej Jasnog├│rskiej, kt├│rej obraz by┼é w bocznym o┼étarzu. „Wszystkie ┼Ťwi─Öta Matki Bo┼╝ej obchodzi┼éem z wielkim podniesieniem ducha”.

1924 - 1925

Pe┼éni┼é obowi─ůzki kap┼éa┼äskie jako wikariusz katedry w┼éoc┼éawskiej obejmuj─ůc jednocze┼Ťnie stanowisko redaktora dziennika┬áÔÇ×S┼éowo KujawskieÔÇŁ.

3 sierpnia 1924

Otrzyma┼é ┼Ťwi─Öcenia kap┼éa┼äskie z r─ůk biskupa Wojciecha Owczarka w kaplicy Matki Bo┼╝ej w┬ábazylice katedralnej W┼éoc┼éawskiej.

5 sierpnia 1924

Odprawi┼é prymicyjn─ů Msz─Ö ┼Ťw. przed Cudownym Obrazem Matki Bo┼╝ej na Jasnej G├│rze.

1925 - 1929

Podj─ů┼é studia w zakresie prawa kanonicznego i nauk spo┼éeczno-ekonomicznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Podczas studi├│w pracowa┼é jako wicedyrektor konwiktu ksi─Ö┼╝y student├│w oraz prowadzi┼é duszpasterstwo w┼Ťr├│d akademik├│w w Stowarzyszeniu M┼éodzie┼╝y Akademickiej ÔÇ×OdrodzenieÔÇŁ oraz w ÔÇ×BratniakuÔÇŁ. W tym czasie spotka┼é si─Ö z ksi─Ödzem W┼éadys┼éawem Korni┼éowiczem, kt├│ry sta┼é si─Ö jego duchowym ojcem. Ten kontakt zawa┼╝y┼é na duchowo┼Ťci kap┼éa┼äskiej przysz┼éego Prymasa Polski.

1929 - 1930

Odby┼é podr├│┼╝ naukow─ů do Austrii, W┼éoch, Francji, Belgii, Holandii i Niemiec. Przedmiotem jego zainteresowa┼ä by┼éy problemy zwi─ůzk├│w zawodowych, organizacje katolickiej m┼éodzie┼╝y robotniczej, a przede wszystkim doktryny i ruchy spo┼éeczne. Owocem tej podr├│┼╝y by┼éa publikacja┬áÔÇ×G┼é├│wne typy Akcji Katolickiej za granic─ůÔÇŁ┬á(Lublin 1931).

1930

Obroni┼é prac─Ö doktorsk─ů na temat┬áÔÇ×Prawa Ko┼Ťcio┼éa do szko┼éyÔÇŁ.

1931

Pełnił funkcję wikariusza w katedrze Włocławskiej. Był sekretarzem Liceum im. Piusa X. Prowadził wykłady z ekonomii społecznej w Seminarium Duchownym we Włocławku.

1931 - 1932

Prowadzi┼é Chrze┼Ťcija┼äski Uniwersytet Robotniczy, by┼é dyrektorem Diecezjalnych Dzie┼é Misyjnych. ÔÇ×Prowadzi┼éem we W┼éoc┼éawku przy Chrze┼Ťcija┼äskich Zwi─ůzkach Zawodowych Uniwersytet Robotniczy. Stworzy┼éem wtedy sekcj─Ö m┼éodych. By┼éo w niej jakie┼Ť trzydzie┼Ťci os├│b, z dziesi─Ö─ç dziewcz─ůt, reszta ch┼éopcy w wieku 20 ÔÇô 22 lat. Powiedzia┼éem im wtedy: S┼éuchacie r├│┼╝nych odczyt├│w oderwanych tematycznie, spr├│bujemy stworzy─ç ca┼éo┼Ť─ç. Zacz─ů┼éem im wyk┼éada─ç w pewnej oprawie historycznej encyklik─Ö ÔÇ×Rerum novarumÔÇŁ.

1932-1939

Podj─ů┼é obowi─ůzki promotora sprawiedliwo┼Ťci i obro┼äcy w─Öz┼éa ma┼é┼╝e┼äskiego, a┬ápotem s─Ödziego S─ůdu Biskupiego w Kurii W┼éoc┼éawskiej.ÔÇĘKierowa┼é Sodalicj─ů Maria┼äsk─ů Ziemian Ziemi Kujawsko-Dobrzy┼äskiej.ÔÇĘProwadzi┼é prac─Ö spo┼éeczno-o┼Ťwiatow─ů w Chrze┼Ťcija┼äskich Zwi─ůzkach Zawodowych. Zorganizowa┼é Katolicki Zwi─ůzek M┼éodzie┼╝y Robotniczej.ÔÇĘBy┼é redaktorem naczelnym┬áÔÇ×Ateneum Kap┼éa┼äskiegoÔÇŁ, sam wiele publikowa┼é.
ÔÇ×By┼éem profesorem Seminarium Duchownego we W┼éoc┼éawku i redaktorem najrozmaitszych pism. Niekt├│re z moich artyku┼é├│w, og┼éaszanych w prasie, podpisywa┼éem pseudonimem ÔÇ×dr ZuzelskiÔÇŁ. Pytano mnie nieraz, dlaczego obra┼éem taki w┼éa┼Ťnie pseudonim. Odpowiada┼éem: Jestem z Zuzel─ů zwi─ůzany. Tam si─Ö urodzi┼éem. Dlatego swoje artyku┼éy, og┼éaszane w prasie, w pismach naukowych, w tygodnikach czy dziennikach, podpisywa┼éem tym w┼éa┼Ťnie mianem. Chcia┼éem da─ç przez to dow├│d mojej g┼é─Öbokiej czci dla miejsca mojego urodzenia.ÔÇŁ

1939

Został mianowany przez kardynała Augusta Hlonda członkiem Rady Społecznej przy Prymasie Polski.

pa┼║dziernik 1939

Imiennie poszukiwany przez Gestapo, na polecenie biskupa Micha┼éa Kozala, opu┼Ťci┼é W┼éoc┼éawek.

listopad 1939 ÔÇô lipiec 1940

Przebywa┼é we Wrociszewie koncentruj─ůc si─Ö na pracy naukowej i opracowuj─ůc seri─Ö kaza┼ä opartych na encyklikach spo┼éecznych.

lipiec 1940 ÔÇô pa┼║dziernik 1941

Uda┼é si─Ö do Koz┼é├│wki podejmuj─ůc, na pro┼Ťb─Ö ksi─Ödza W┼éadys┼éawa Korni┼éowicza, opiek─Ö duchow─ů nad grup─ů si├│str i niewidomych dzieci przesiedlonych z Lasek pod Warszaw─ů. Prowadzi┼é wyk┼éady i dyskusje dla inteligencji z dziedziny katolickiej my┼Ťli filozoficznej i spo┼éecznej.
W pa┼╝dzierniku zagro┼╝ony chorob─ů p┼éuc wyjecha┼é do Zakopanego, gdzie w przypadkowej ┼éapance zosta┼é aresztowany. Uda┼éo mu si─Ö uciec zanim ustalono jego to┼╝samo┼Ť─ç.

listopad 1941 ÔÇô czerwiec 1942

Przebywał w Żułowie w ziemi lubelskiej.

czerwiec ÔÇô 1 sierpnia 1942

By┼é kapelanem Zak┼éadu dla Niewidomych w Laskach, pod Warszaw─ů. Prowadzi┼é wyk┼éady spo┼éeczne dla inteligencji, a tak┼╝e dzia┼éalno┼Ť─ç konspiracyjn─ů.

1 sierpnia ÔÇô pa┼║dziernik 1944

By┼é kapelanem szpitala powsta┼äczego w Laskach, a tak┼╝e kapelanem AK okr─Ögu wojskowego ┼╗oliborz, znany pod pseudonimem ÔÇ×Radwan IIIÔÇŁ.

luty 1945

Wr├│ci┼é do W┼éoc┼éawka. Zosta┼é mianowany rektorem Seminarium Duchownego. Jednocze┼Ťnie z powodu braku ksi─Ö┼╝y, wymordowanych przez Niemc├│w sprawowa┼é funkcj─Ö proboszcza w dw├│ch parafiach.
Redagowa┼é tygodnik diecezjalny┬áÔÇ×┼üad Bo┼╝yÔÇŁ,┬áÔÇ×Kronik─Ö Diecezji W┼éoc┼éawskiejÔÇŁ┬áoraz┬áÔÇ×Ateneum Kap┼éa┼äskieÔÇŁ.

4 marca 1946

Został mianowany przez Piusa XII biskupem lubelskim.

12 maja 1946

Na Jasnej G├│rze, w Cz─Östochowie otrzyma┼é sakr─Ö biskupi─ů z r─ůk ksi─Ödza kardyna┼éa Augusta Hlonda. Wsp├│┼ékonsekratorami byli: ksi─ůdz biskup Rado┼äski z W┼éoc┼éawka i ksi─ůdz biskup Czajka z┬áCz─Östochowy.

26 maja 1946

Odbył ingres do katedry lubelskiej.

1946-1948

Porz─ůdkowa┼é zniszczon─ů przez okupacj─Ö diecezj─Ö, wizytowa┼é parafie, wyg┼éasza┼é liczne kazania, szczeg├│lnie w dzielnicach robotniczych Lublina, prowadzi┼é rekolekcje, organizowa┼é kursy katechetyczne, wyk┼éada┼é na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i opiekowa┼é si─Ö nim jako wielki Kanclerz.

12 listopada 1948

Z okazji uroczysto┼Ťci Pi─Öciu Polskich Braci M─Öczennik├│w, Ojciec ┼Üwi─Öty Pius XII na konsystorzu w┬áRzymie mianowa┼é biskupa lubelskiego arcybiskupem gnie┼║nie┼äskim i warszawskim, Prymasem Polski.
Bulla nominacyjna zosta┼éa podpisana 16 listopada w uroczysto┼Ť─ç Matki Bo┼╝ej Ostrobramskiej.

2 lutego 1949

Odbył ingres do Katedry Gnieźnieńskiej.

6 lutego 1949

Odbył ingres do Katedry Warszawskiej.

14 kwietnia 1950

Wobec braku Konstytucji, podpisa┼é Porozumienie z rz─ůdem komunistycznym. By┼éa to jedyna deklaracja prawna okre┼Ťlaj─ůca sytuacj─Ö Ko┼Ťcio┼éa w Polsce. W┼éadze komunistyczne jednak nie zamierza┼éy dotrzymywa─ç zobowi─ůza┼ä. Prymas z wielk─ů roztropno┼Ťci─ů, a jednocze┼Ťnie odwag─ů, broni┼é praw wierz─ůcego Narodu.

12 stycznia 1953

Na konsystorzu w Rzymie zosta┼é mianowany kardyna┼éem. W tym czasie wzmog┼éo si─Ö w kraju prze┼Ťladowanie Ko┼Ťcio┼éa, ograniczanie jego wolno┼Ťci, podstawowych praw do bytu i pracy. W┼éadze Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej odm├│wi┼éy paszportu nowo mianowanemu Kardyna┼éowi, kt├│ry mia┼é pojecha─ç do Rzymu na konsystorz. Ingerencje w┼éadz pa┼ästwowych w┬ásprawy Ko┼Ťcio┼éa coraz bardziej przybiera┼éy na sile. Rz─ůd, po zlikwidowaniu opozycji politycznej, poczu┼é si─Ö na tyle silny, ┼╝e uzna┼é za stosowne przej┼Ť─ç mimo zawartego porozumienia do ostrej walki z Ko┼Ťcio┼éem. Nast─ůpi┼éy aresztowania biskup├│w i ksi─Ö┼╝y. W┼éadze pa┼ästwowe chcia┼éy uzale┼╝ni─ç od siebie duchowie┼ästwo oraz decydowa─ç o obsadzaniu stanowisk ko┼Ťcielnych.

25 wrze┼Ťnia 1953

Noc─ů zosta┼é aresztowany przez w┼éadze pa┼ästwowe i wywieziony z Warszawy.

26 wrze┼Ťnia ÔÇô 28 pa┼║dziernika 1956

Wi─Öziony w Rywa┼édzie ko┼éo Grudzi─ůdza, wi─Öziony w Stoczku ko┼éo Lidzbarka Warmi┼äskiego, wi─Öziony w Prudniku ┼Ül─ůskim, wi─Öziony w Koma┼äczy,

8 grudnia 1953

Dokonał Aktu Osobistego Oddania się Matce Bożej.

ÔÇ×┼Üwi─Öta Maryjo, Bogurodzico Dziewico, obieram sobie dzisiaj Ciebie za Pani─ů, Or─Ödowniczk─Ö, Patronk─Ö, Opiekunk─Ö i Matk─Ö moj─ů. Postanawiam sobie mocno i przyrzekam, ┼╝e Ci─Ö nigdy nie opuszcz─Ö, nie powiem i nie uczyni─Ö nic przeciwko Tobie. Nie pozwol─Ö nigdy, aby inni cokolwiek czynili, co uw┼éacza┼éoby czci Twojej. B┼éagam Ci─Ö, przyjmij mnie na zawsze za s┼éug─Ö i dziecko swoje. B─ůd┼║ mi pomoc─ů we wszystkich moich potrzebach duszy i cia┼éa oraz w pracy kap┼éa┼äskiej dla innych. Oddaj─Ö si─Ö Tobie, Maryjo, ca┼ékowicie w niewol─Ö, a jako Tw├│j niewolnik po┼Ťwi─Öcam Ci cia┼éo i dusz─Ö moj─ů, dobra wewn─Ötrzne i zewn─Ötrzne, nawet warto┼Ť─ç dobrych uczynk├│w moich, zar├│wno przesz┼éych jak obecnych i przysz┼éych, pozostawiaj─ůc Ci ca┼ékowite i zupe┼éne prawo rozporz─ůdzania mn─ů i wszystkim bez wyj─ůtku, co do mnie nale┼╝y, wed┼éug Twego upodobania, ku wi─Ökszej chwale Boga, w czasie i w wieczno┼Ťci. Pragn─Ö przez Ciebie, z Tob─ů, w Tobie i dla Ciebie sta─ç si─Ö niewolnikiem ca┼ékowitym Syna Twojego, kt├│remu Ty, o Matko, oddaj mnie w niewol─Ö, jak ja Tobie odda┼éem si─Ö w niewol─Ö. Wszystko, cokolwiek czyni─ç b─Öd─Ö, przez Twoje R─Öce Niepokalane, Po┼Ťredniczko ┼éask wszelkich, oddaj─Ö ku chwale Tr├│jcy ┼Üwi─Ötej ÔÇô Soli Deo! Maryjo Jasnog├│rska, nie opuszczaj mnie w pracy codziennej i oka┼╝ swe czyste Oblicze w godzin─Ö ┼Ťmierci mojej. Amen.ÔÇŁ

26 sierpnia 1956

Uwi─Öziony w Koma┼äczy w ┼é─ůczno┼Ťci z pielgrzymami zebranymi na Jasnej G├│rze sk┼éada Jasnog├│rskie ┼Üluby Narodu Polskiego.

ÔÇ×Jak┼╝e gor─ůco w g┼é─Öbi duszy pragn─ů┼éem, aby w dniu 26 sierpnia, w dniu tryumfu naszej Kr├│lowej, sta─ç tu, wraz z ludem, u st├│p Jej Tronu. By┼éo to pragnienie bardzo usprawiedliwione, ale i bardzo dzieci─Öce ÔÇŽ Czu┼éem jednak, ┼╝e trzeba wszystkiego si─Ö wyrzec, zar├│wno mego pasterskiego, prymasowskiego prawa, jak i rado┼Ťci, do kt├│rej dziecko wobec swej Matki ma prawo. Czu┼éem, ┼╝e wielk─ů chwa┼é─Ö Kr├│lowej Polski kto┼Ť musi okupi─ç. ┼╗e za nowy Jej tryumf w┼Ťr├│d Ludu wierz─ůcego trzeba wiele zap┼éaci─ç. ┼╗e duchowe odrodzenie Narodu, podj─Öte w Jej Imi─Ö, na progu Tysi─ůclecia, przez odnowienie ┼Ülubowa┼ä, musi bardzo kosztowa─ç. Dobrze si─Ö sta┼éo, ┼╝e mnie tu z wami nie by┼éo. Za to modli┼éem si─Ö ca┼é─ů dusz─ů, aby ta ofiara wyjedna┼éa Matce mojej i Kr├│lowej jak najwi─Öksz─ů chwa┼é─Ö. Dobrowolnie, z ca┼éej duszy i serca wyrzek┼éem si─Ö obecno┼Ťci w┼Ťr├│d Was w tym wielkim dniu, aby wyprosi─ç wszystkim tu obecnym potrzebne ┼éaski ÔÇŽ Ju┼╝ od wczesnego ranka mia┼éem w mej ÔÇ×pustelniÔÇŁ pewno┼Ť─ç, ┼╝e wszystko si─Ö tu dobrze i rzetelnie odb─Ödzie.ÔÇŁ

28 pa┼║dziernika 1956

Wr├│ci┼é do Warszawy, w┼Ťr├│d wielkiej rado┼Ťci ca┼éego Ko┼Ťcio┼éa polskiego.

3-5 maja 1957

Zainaugurowa┼é Wielk─ů Nowenn─Ö ÔÇô dziewi─Öcioletni czas przygotowania Narodu Polskiego do┬áobchod├│w Milenium Chrze┼Ťcija┼ästwa. By┼é to program odnowy Ojczyzny w oparciu o┬áJasnog├│rskie ┼Üluby Narodu. Prymas niezmordowanie g┼éosi┼é s┼éowo Bo┼╝e.
Z jego inicjatywy rozpoczęło się Nawiedzenie, czyli wędrówka Matki Bożej w kopii Obrazu Jasnogórskiego po wszystkich polskich parafiach.

6 maja -17 czerwca 1957

Przebywa┼é w Rzymie, gdzie otrzyma┼é kapelusz kardynalski oraz ko┼Ťci├│┼é tytularny┬áÔÇ×Santa Maria in┬áTrastevereÔÇŁ.

Wracaj─ůc do kraju by┼é go┼Ťciem patriarchy Wenecji kardyna┼éa Angelo Giuseppe Roncalii. P├│┼║niejszego papie┼╝a Jan XIII. Spotkanie to by┼éo pocz─ůtkiem wielkiej przyja┼║ni, kt├│rej Ojciec ┼Üwi─Öty Jan XXIII niejednokrotnie dawa┼é wyraz wobec ca┼éego Ko┼Ťcio┼éa.

28 pa┼║dziernika 1958

Brał udział w konklawe, które wybrało papieża Jana XXIII.

1962 - 1965

Bra┼é czynny udzia┼é w pracach Soboru Watyka┼äskiego II, najpierw w jego przygotowaniu, a potem w obradach wszystkich czterech Sesji. W nurt prac soborowych w┼é─ůczy┼é ca┼éy Ko┼Ťci├│┼é w Polsce, inicjuj─ůc w nim modlitwy w intencji Soboru m.in.: Czuwania Soborowe z┬áMaryj─ů Jasnog├│rsk─ů. Episkopat Polski, do┼Ťwiadczywszy pot─Ö┼╝nej pomocy Matki Chrystusowej w┬ápracy Ko┼Ťcio┼éa w┬áOjczy┼║nie, dzieli┼é si─Ö tym bogactwem z ca┼éym Ko┼Ťcio┼éem. Biskupi polscy z┼éo┼╝yli na III Sesji Soboru specjalny memoria┼é do Ojca ┼Üwi─Ötego z pro┼Ťb─ů o og┼éoszenie Maryi Matk─ů Ko┼Ťcio┼éa i┬áoddanie Jej ┼Ťwiata. Dokona┼éo si─Ö to dnia 21 listopada 1964 roku, na zako┼äczenie III Sesji. Papie┼╝ Pawe┼é VI, ku wielkiej rado┼Ťci wszystkich biskup├│w og┼éosi┼é Maryj─Ö Matk─ů Ko┼Ťcio┼éa.

21 czerwca 1963

Brał udział w konklawe, które wybrało papieża Pawła VI.

18 stycznia 1965

Or─Ödzie biskup├│w polskich do biskup├│w niemieckich.

3 maja 1966 ÔÇô Tysi─ůclecie Chrztu Polski

Punktem kulminacyjnym uroczysto┼Ťci milenijnych by┼éo ┼Ťwi─Öto Kr├│lowej Polski. W tym dniu Prymas wraz z ca┼éym Episkopatem, wobec kilkuset tysi─Öcznej rzeszy wiernych zebranych u st├│p Jasnej G├│ry, dokona┼é wiekopomnego Aktu ca┼ékowitego Oddania Polski w niewol─Ö Matce Chrystusowej za wolno┼Ť─ç Ko┼Ťcio┼éa w Ojczy┼║nie i w ┼Ťwiecie. By┼éo to najg┼é─Öbsze w dziejach zwi─ůzanie los├│w Narodu z Bogurodzic─ů ÔÇô Kr├│low─ů Polski. Przed dokonaniem tego heroicznego zawierzenia Maryi, Prymas m├│wi┼é: Stoimy przed aktem donios┼éym, historycznym, na nowe Tysi─ůclecie wiary. I oto jak ongi┼Ť na Kalwarii, na progu nowej ery ludzko┼Ťci porz─ůdku nadprzyrodzonego, Chrystus patrz─ůcy z Krzy┼╝a powiedzia┼é do Maryi

1967

W┼éadze pa┼ästwowe nie da┼éy zezwolenia Prymasowi na wyjazd do Rzymu na Synod Biskup├│w. W┬áramach jedno┼Ťci Episkopatu i na znak protestu, zrezygnowa┼é z wyjazdu kardyna┼é Karol Wojty┼éa oraz inni cz┼éonkowie delegacji.

1968

Wobec narastaj─ůcych konflikt├│w spo┼éecznych Prymas zdecydowanie wyst─Öpowa┼é w obronie podstawowych praw cz┼éowieka i Narodu. Wo┼éa┼é: Nie wolno bi─ç! Chrze┼Ťcijanin nigdy na nikogo r─Öki nie podnosi, bo w ka┼╝dym widzi godno┼Ť─ç dzieci─Öcia Bo┼╝ego. Ugodzony mo┼╝e wydawa─ç si─Ö sponiewieranym. Ale bardziej poniewiera si─Ö ten, kt├│ry uderza, ni┼╝ ten, kt├│ry jest uderzanyÔÇŽ Najmilsi, przezwyci─Ö┼╝ajcie nienawi┼Ť─ç mi┼éo┼Ťci─ů.

grudzień 1970

Po tragicznych wypadkach na Wybrze┼╝u Prymas wypowiedzia┼é wstrz─ůsaj─ůce s┼éowa: Wasz b├│l jest naszym wsp├│lnym b├│lem. Gdybym m├│g┼é w poczuciu sprawiedliwo┼Ťci i ┼éadu, wzi─ů─ç na siebie ca┼é─ů odpowiedzialno┼Ť─ç za to, co si─Ö ostatnio sta┼éo w Polsce, wzi─ů┼ébym jak najch─ÖtniejÔÇŽ Bo w Narodzie musi by─ç ofiara okupuj─ůca winy NaroduÔÇŽ Jak┼╝ebym chcia┼é w tej chwili ÔÇô gdyby ta ofiara przyj─Öta by┼éa ÔÇô os┼éoni─ç wszystkich przed b├│lem, przed m─Ök─ů.

5 wrze┼Ťnia 1971

Wype┼éniaj─ůc milenijne zobowi─ůzania Narodu, w poczuciu wsp├│┼éodpowiedzialno┼Ťci za ca┼éy Ko┼Ťci├│┼é, Kardyna┼é Prymas dokona┼é wraz ze wszystkimi biskupami polskimi na Jasnej G├│rze Aktu oddania Maryi, Matce Ko┼Ťcio┼éa ca┼éej rodziny ludzkiej.

pa┼║dziernik 1971

Uda┼é si─Ö do Rzymu na kolejny Synod Biskup├│w oraz uczestniczy┼é w pracach Kongregacji ds.┬áKap┼éan├│w i Papieskiej Komisji Rewizji Prawa Kanonicznego. Wraz z dwutysi─Öczn─ů rzesz─ů pielgrzym├│w z kraju uczestniczy┼é w Bazylice ┼Ťwi─Ötego Piotra w Rzymie w uroczysto┼Ťciach beatyfikacyjnych ojca Maksymiliana Kolbego. By┼éa to pierwsza po wojnie tak liczna pielgrzymka z Polski do Stolicy ┼Üwi─Ötej. Do Rzymu przyby┼éa r├│wnie┼╝ Polonia z ca┼éego ┼Ťwiata. Ojciec ┼Üwi─Öty Pawe┼é VI dokona┼é aktu beatyfikacji i wyg┼éosi┼é przem├│wienie o wsp├│┼éczesnym polskim m─Öczenniku. Pielgrzymk─Ö polsk─ů otoczy┼é szczeg├│ln─ů opiek─ů i go┼Ťcinno┼Ťci─ů zapraszaj─ůc do┬áOgrod├│w Watyka┼äskich i przyjmuj─ůc najserdeczniej na audiencji. Do Prymasa Polski powiedzia┼é potem:┬áÔÇ×Polacy sprawili mi wielk─ů rado┼Ť─ç przez swoje rozmodlenieÔÇ×.

28 czerwca 1972

Wraz z Episkopatem Polski zebranym na 131 Konferencji, z rado┼Ťci─ů i wdzi─Öczno┼Ťci─ů przyjmuje decyzje Paw┼éa VI w sprawie Ziem Zachodnich i P├│┼énocnych.

1976

Prymas Polski og┼éasza program przygotowa┼ä Narodu do jubileuszu 600-lecia Jasnej G├│ry. ÔÇ×Sze┼Ť─ç lat wdzi─Öczno┼Ťci za sze┼Ť─ç wiek├│w obecno┼ŤciÔÇŁ.

26 sierpnia 1978

Brał udział w konklawe, które wybrało papieża Jana Pawła I.

16 pa┼║dziernika 1978

Brał udział w konklawe, które wybrało kardynała Karola Wojtyłę na papieża. Owy papież obrał imię Jana Pawła II.

ÔÇ×Z wielkim wzruszeniem serca, przekraczaj─ůcym ÔÇô zda si─Ö ÔÇô ludzk─ů wytrzyma┼éo┼Ť─ç, pragn─Ö da─ç wyraz swojej wdzi─Öczno┼Ťci za okazane zrozumienie donios┼éej dla Ko┼Ťcio┼éa ┼Ťwi─Ötego i naszego Narodu ÔÇô dziejowej chwili, gdy na progu drugiego Tysi─ůclecia Chrztu Polski, zosta┼é powo┼éany przez Boga na tron ┼Ťwi─Ötego Piotra w Rzymie, Syn Polski zawsze wiernej, Karol kardyna┼é Wojty┼éa, Pasterz Ko┼Ťcio┼éa ┼Ťwi─Ötego Stanis┼éawa Biskupa i M─Öczennika, Arcybiskup Metropolita Krakowski.
Z tym dziejowym g┼éosowaniem w Sykstynie, w obliczu S─ůdu Ostatecznego, ┼é─ůczono nadzieje, ┼╝e mo┼╝e ten wybrany przez Boga Dawid, kt├│ry nie ma do┼Ťwiadczenia w┼éadania or─Ö┼╝em Goliatowym ÔÇô zdo┼éa rzuci─ç wszystkich na kolana przed Ojcem lud├│w i narod├│w i przekona─ç o pot─Ödze do┼Ťwiadczonej wiary, bohaterskiej modlitwy, ┼╝ycia w ┼éadzie nadprzyrodzonym, mi┼éo┼Ťci spo┼éecznej, w poszanowaniu praw ludzi i narod├│w ÔÇô jako jedynej broni, wiod─ůcej do pokoju Chrystusowego w Kr├│lestwie Chrystusowym. ÔÇ×Sta┼éo si─Ö to w przez Pana i jest przedziwne w oczach naszychÔÇŁ (Ps 117, 23). Sta┼éo si─Ö to obliczu Bogurodzicy Dziewicy, kt├│ra wytrwa┼éa m─Ö┼╝nie pod Krzy┼╝em Zbawcy ┼Ťwiata, a dzi┼Ť trwa w misterium Chrystusa i Ko┼Ťcio┼éa, jako Matka.ÔÇŁ

2ÔÇô10 czerwca 1979

Przyj─ů┼é Ojca ┼Ťwi─Ötego Jana Paw┼éa II w Polsce, podczas jego pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny.

1980 - 1981

W Polsce rozpocz─ů┼é si─Ö okres wielkich przemian spo┼éecznych. Powsta┼é ruch┬áÔÇ×Solidarno┼Ť─çÔÇŁ.

marzec 1981

Pocz─ůtek ┼Ťmiertelnej choroby.

13 maja 1981

Zamach na Ojca Świętego Jana Pawła II.

ÔÇ×Prosz─Ö was, aby te heroiczne modlitwy, kt├│re zanosili┼Ťcie w mojej intencji ( ÔÇŽ) skierowali wraz ze mn─ů ku Matce Chrystusowej o zdrowie i si┼éy dla Ojca ┼Üwi─Ötego.
Ojciec ┼Üwi─Öty! Nie potrzebuj─Ö m├│wi─ç o naszych do niego uczuciach i o tej dziwnej po prostu synchronizacji naszego ┼╝ycia, zw┼éaszcza w ostatnich latach, a┼╝ do tego momentu. Ta synchronizacja mnie osobi┼Ťcie zobowi─ůzuje mocno wobec Ojca ┼Üwi─Ötego i ja to zobowi─ůzanie przyjmuj─Ö ┼Ťwiadomie, z pe┼énym zrozumieniem i uleg┼éo┼Ťci─ů.ÔÇŁ

28 maja 1981

W Uroczysto┼Ť─ç Wniebowst─ůpienia Pa┼äskiego, o godzinie 4.40 zmar┼é Stefan kardyna┼é Wyszy┼äski, Prymas Polski.

22 maja 1981

Wypowiedział ostatnie przemówienie do Rady Głównej Episkopatu.

ÔÇ×O sobie nic nie m├│wi─Ö, bo wiem, ┼╝e Matka Bo┼╝a mo┼╝e zrobi─ç wszystko, ale ja jestem Jej niewolnikiem i zawierzy┼éem Jej na wszystkie strony. ┼╗adnych pr├│┼Ťb w mojej intencji nie zanosz─Ö do Matki Naj┼Ťwi─Ötszej, bo wiem, ┼╝e to Jej sprawa i sprawa fantastycznej wiary i heroicznej modlitwy, kt├│ra idzie przez wasze serca i powierzonego wam ludu. Wasz─ů ┼╝yw─ů wiar─Ö zawsze podziwia┼éem i wasz─ů gorliwo┼Ť─ç apostolsk─ů, kt├│rej nie zawsze mog┼éem sprosta─ç. Same uczucia wdzi─Öczno┼Ťci. Do nikogo ÔÇô najmniejszego ┼╝alu. Na nikim ÔÇô najmniejszego zawodu, wszystkim pozostawiam moje serce, kt├│re nie zabiera ze sob─ů ┼╝adnego zastrze┼╝enia w stosunku do ┼╝adnego z biskup├│w, do kap┼éan├│w i ludu Bo┼╝ego. Wszystkie nadzieje, to Matka Naj┼Ťwi─Ötsza. I je┼╝eli jaki program ÔÇô to Ona.ÔÇŁ