Kontakt | | | |

Bądźcie odpowiedzialni za ład społeczny i moralny, ład myśli i uczuć, odpowiedzialni za przyjęte na siebie obowiązki, za miejsce, jakie zajmujecie w ojczyźnie, w narodzie, w państwie, w życiu zawodowym. Tą drogą idzie się do wielkości.
Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Polski

OKOLICZNOŚCIOWA UCHWAŁA RADY GŁÓWNEJ KATOLICKIEGO STOWARZYSZENIA „CIVITAS CHRISTIANA” Z OKAZJI 100-LECIA ODZYSKANIA PRZEZ POLSKĘ NIEPODLEGŁOŚCI

Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, podczas Ogólnopolskiego Spotkania Gnieźnieńskiego „Stąd nasz Ród” i XXV pielgrzymki do Grobu św. Wojciecha na zakończenie jubileuszu 600-lecia prymasostwa w Polsce, w okolicznościowej uchwale pragnie przypomnieć o jedności Kościoła
i Narodu w dążeniu, odzyskaniu i utrwalaniu niepodległości naszej Ojczyzny.

Kościół rzymsko-katolicki na stałe wpisał się w dzieje Polski od początku istnienia państwa. W czasie zaborów, gdy Polacy byli pozbawieni własnej państwowości, tylko Kościół pozostawał jedyną instytucją ogólnonarodową. Był on powiernikiem i depozytariuszem polskich tradycji państwowych. Chronił i pielęgnował język ojczysty, który stanowił fundamentalny czynnik tożsamości narodowej Polaków. Spoiwem ich łączącym pod zaborami był kod kulturowy narodu: język, wyznanie wiary, obrzędy religijne, życie etyczno-moralne, zwyczaje oraz wspólne tradycje kościelne i historyczne. Kościół prowadził działalność formacyjno-edukacyjną na rzecz odrodzenia narodowego w duchu chrześcijańsko-patriotycznym. Pielęgnował rozwój naukowy i chronił dziedzictwo kulturowo-cywilizacyjne. Duchowieństwo angażowało się w różne inicjatywy niepodległościowe, a w najtrudniejszych okresach nocy dziejowej, dzielnie stało na straży polskości, broniąc jej i walcząc o nią w powstaniach, niezależnie od ponoszonych ofiar. Kościół stał się czynnikiem integrującym w rozdartym granicami zaborczymi społeczeństwie polskim. Był z narodem, prowadząc go ku odzyskaniu niepodległości Ojczyzny.

W listopadzie 1918 roku Polska po 123 latach niewoli wróciła na mapę Europy. Odzyskała prawo stanowienia o sobie, terytorium, samodzielną władzę i swobody. Najpierw jednak musiała zawalczyć o tę wolność. Kolejne lata i dekady nie dały możliwości, by spocząć na laurach: odbudowai problemy młodego państwa, walka o jego zachowanie w obliczu II wojny światowej, czas zniewolenia komunistycznego, w końcu rok 1989 i okres transformacji.

Dziękujemy Bogu Wszechmogące mu przez orędownictwo NMP Królowej Polski i św. Wojciecha za dar odzyskanej niepodległości, a szczególnie za posługę prymasów czasu przełomu: kard. Edmunda Dalbora, kard. Augusta Hlonda, kard. Stefana Wyszyńskiego i kard. Józefa Glempa. Prorockie przesłanie Prymasa Tysiąclecia, które przez lata dawało nadzieję pokoleniom Polaków, mimo upływu lat wciąż pozostaje aktualne. Pragniemy, aby Jego nauczanie i troska o dobro wspólne było lekarstwem na polskie niepokoje, podziały, waśnie i spory, relatywizm i liberalizm, a świadectwo życia i heroiczność cnót zachętą i umocnieniem w miłości do Chrystusa, Jego Matki i naszej Ojczyzny.

Święty Jan Paweł II był ambasadorem niepodległości umiłowanej Polski, świadomym, jak wiele zawdzięcza dziedzictwu i historii swojego narodu. Dlatego stał się dla swoich rodaków nauczycielem wolności w epoce komunistycznego zniewolenia i w dobie demokratycznych przemian. Chcemy wciąż powracać do Jego świadectwa i nauczania, by pogłębiać świadomość tego cennego daru, którym jest niepodległość i uczyć się patriotyzmu jutra, służby Polsce w duchu chrześcijańskiej miłości i odpowiedzialności.

Przez ostatnie dwudziestolecie realizowaliśmy misję i posłannictwo naszego Stowarzyszenia, budując jego wspólnotowy charakter oraz utrwalając jego miejsce i rolę w niepodległej Rzeczypospolitej. Jako ogólnopolska organizacja formacyjno-edukacyjna, w łączności z Pasterzami Kościoła, pragniemy dzisiaj i w przyszłości dbać o więź polskości z katolicyzmem, nadając odpowiedni kształt patriotyzmowi pokoju, aby wyrażał się w przywiązaniu i szacunkudo niepodległego państwa oraz w wypełnianiu obywatelskich powinności.

Wierni wskazaniom naszego Patrona, autora ABC społecznej krucjaty miłości, pragniemy budować civitas christiana – chrześcijańską społeczność obywatelską, solidarne i sprawiedliwe państwo, służące pełnemu rozwojowi każdego człowieka jako osoby żyjącej we wspólnocie rodziny, Polski i Europy.

Tak nam dopomóż Bóg!

Gniezno, 28 kwietnia 2018 r.